Działalność nierejestrowana 2025: Kluczowe cechy, limit, ZUS, podatki

Działalność nierejestrowana to wykonywanie drobnej działalności zarobkowej bez wpisu do CEIDG, pod warunkiem że miesięczne przychody nie przekraczają ustawowego limitu, a osoba nie prowadziła działalności gospodarczej w ostatnich 60 miesiącach. Choć nie jest wymagana rejestracja w CEIDG, działalność nierejestrowana podlega podstawowym obowiązkom, w tym rozliczeniu podatku dochodowego oraz – w określonych przypadkach – ewidencjonowaniu sprzedaży na rzecz konsumentów.

Kluczowe zasady obejmują limit przychodów, wymóg prowadzenia uproszczonej ewidencji sprzedaży, przestrzeganie przepisów konsumenckich i sanitarnych właściwych dla danej branży oraz zakaz wykonywania działalności wymagającej koncesji lub zezwoleń. W praktyce wyróżnia się sytuacje, w których nie trzeba rejestrować działalności, jednak należy monitorować próg przychodów oraz moment jego przekroczenia, co skutkuje obowiązkiem rejestracji w CEIDG.

Najważniejsze korzyści to niski próg wejścia, brak formalności rejestracyjnych, elastyczność testowania pomysłu oraz ograniczenie kosztów stałych; ograniczeniami są limity przychodów, brak możliwości wykonywania działalności reglamentowanej oraz potencjalne obowiązki podatkowe i ewidencyjne.

Podstawę prawną stanowią przepisy o działalności gospodarczej oraz ustawy podatkowe (m.in. ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych), a także regulacje szczególne dotyczące wybranych branż; przekroczenie limitu przychodów powoduje obowiązek rejestracji i przejście na zasady właściwe dla JDG.

Co to jest działalność nierejestrowana?

Działalność nierejestrowana, nazywana również działalnością nieewidencjonowaną, to forma aktywności gospodarczej uregulowana w art. 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.). Polega na prowadzeniu drobnej działalności zarobkowej przez osobę fizyczną, która nie przekracza określonego limitu przychodów oraz nie wykonuje działalności w ramach spółki cywilnej.

Zgodnie z ustawą, działalność ta nie wymaga wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), o ile spełnione są jednocześnie dwa warunki:

Przychód z działalności w żadnym miesiącu nie przekracza 75% minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w danym roku kalendarzowym (od 1 lipca 2024 r. limit ten wynosi 3 181,50 zł brutto).
W okresie ostatnich 60 miesięcy osoba prowadząca działalność nie wykonywała działalności gospodarczej wpisanej do CEIDG.

Działalność nierejestrowana jest szczególnie często wykorzystywana w przypadku usług o niewielkiej skali, takich jak: drobne rękodzieło, korepetycje, usługi graficzne, sprzedaż w małych ilościach na lokalnych targach lub przez internet.

Choć nie jest wymagana rejestracja w CEIDG, działalność nierejestrowana podlega obowiązkom podatkowym, w tym rozliczeniu przychodów w zeznaniu rocznym PIT-36 jako przychody z tzw. „innych źródeł” oraz – w określonych przypadkach – ewidencjonowaniu sprzedaży na rzecz konsumentów.

Kto może prowadzić działalność nierejestrowaną?

Zasady określające, kto jest uprawniony do prowadzenia działalności nierejestrowanej, wynikają z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.). Ustawodawca przewidział 4 podstawowe warunki, które muszą być spełnione łącznie:

Osoba fizyczna – działalność nierejestrowana może być prowadzona wyłącznie przez osobę fizyczną, a nie przez spółki handlowe, spółki cywilne czy inne jednostki organizacyjne.
Brak wpisu do CEIDG w ostatnich 60 miesiącach – osoba nie mogła wykonywać działalności gospodarczej wpisanej do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej w ciągu ostatnich pięciu lat
Limit przychodów – miesięczny przychód z działalności nie może przekroczyć 75% minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w danym roku kalendarzowym (w II półroczu 2024 r. limit wynosi 3 181,50 zł brutto).
Rodzaj działalności – działalność nie może obejmować czynności wymagających koncesji, zezwoleń lub wpisu do rejestru działalności regulowanej

Osoby spełniające powyższe warunki mogą prowadzić drobną aktywność zarobkową, bez obowiązku rejestracji działalności w CEIDG. Jednak zgodnie z przepisami, mimo braku rejestracji, nadal obowiązują je wymogi w zakresie rozliczania podatków i przestrzegania praw konsumenta.

Jaki jest limit przychodów działalności nierejestrowanej?

Limit przychodów działalności nierejestrowanej określa art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.). Zgodnie z przepisem, miesięczny przychód należny z tytułu prowadzenia tej działalności nie może przekroczyć 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w danym roku kalendarzowym.

W 2024 r. minimalne wynagrodzenie zmienia się dwukrotnie w ciągu roku, dlatego obowiązują dwa różne limity:

od 1 stycznia do 30 czerwca 2024 r. – limit wynosi 3 181,50 zł brutto (75% z 4 242,00 zł),
od 1 lipca do 31 grudnia 2024 r. – limit wynosi 3 225,00 zł brutto (75% z 4 300,00 zł).

W 2025 r. również przewidziano dwie podwyżki minimalnego wynagrodzenia, co skutkuje dwoma różnymi limitami:

od 1 stycznia do 30 czerwca 2025 r. – limit wynosi 3 315,00 zł brutto (75% z 4 420,00 zł),
od 1 lipca do 31 grudnia 2025 r. – limit wynosi 3 375,00 zł brutto (75% z 4 500,00 zł).

Do przychodu wlicza się wszystkie kwoty należne, nawet jeśli faktycznie nie zostały jeszcze otrzymane, a limit dotyczy każdego pojedynczego miesiąca. Przekroczenie tego progu powoduje obowiązek zarejestrowania działalności gospodarczej w CEIDG w terminie 7 dni od dnia, w którym przekroczenie nastąpiło.

Jakie są skutki przekroczenia limitu działalności nierejestrowanej?

Przekroczenie miesięcznego limitu przychodów działalności nierejestrowanej, określonego w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.), powoduje automatyczne powstanie obowiązku rejestracji działalności gospodarczej w CEIDG. Skutki tego zdarzenia można podzielić na 4 główne konsekwencje prawno-podatkowe:

Obowiązek rejestracji w CEIDG – należy złożyć wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej w terminie 7 dni od dnia przekroczenia limitu.
Powstanie obowiązku opłacania składek ZUS – od dnia rozpoczęcia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy, przedsiębiorca staje się płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne
Zmiana zasad opodatkowania – od dnia rejestracji przychody z działalności są rozliczane w ramach wybranej formy opodatkowania, a nie jako przychody z innych źródeł w PIT-36.
Obowiązki ewidencyjne i fiskalne – po rejestracji mogą powstać dodatkowe obowiązki, takie jak prowadzenie księgi przychodów i rozchodów lub ewidencji przychodów, wystawianie faktur, a w niektórych przypadkach rejestracja do VAT

Co wlicza się w przychody działalności nierejestrowanej?

Zakres przychodów działalności nierejestrowanej określa art. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 2265 z późn. zm.) w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.). Za przychód uważa się kwoty należne, nawet jeśli faktycznie nie zostały jeszcze otrzymane, pomniejszone o wartość zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W przypadku działalności nierejestrowanej do przychodu wlicza się 5 głównych kategorii wpływów:

Wartość sprzedanych towarów – obejmuje całość należności brutto za sprzedane produkty, w tym sprzedaż w punktach stacjonarnych, na targach, w internecie lub podczas wydarzeń okolicznościowych.
Wartość wykonanych usług – dotyczy pełnej kwoty należnej za usługi, takie jak usługi graficzne, naprawy czy rękodzieło artystyczne
Otrzymane zaliczki i przedpłaty – uwzględnia się je w miesiącu ich faktycznego otrzymania, nawet jeśli usługa lub dostawa towaru zostaną zrealizowane później
Sprzedaż rzeczy używanych nabytych w celu dalszej odsprzedaży – wlicza się wartość sprzedaży, jeśli transakcja jest elementem stałej aktywności zarobkowej
Świadczenia w naturze oraz nieodpłatne świadczenia – obejmują wartość rynkową towarów, usług lub korzyści otrzymanych w zamian za wykonanie usługi lub dostarczenie produktu, np. barter

Czy działalność nierejestrowana opłaca składki ZUS?

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.) oraz przepisami ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 497 z późn. zm.), osoba prowadząca działalność nierejestrowaną nie ma obowiązku opłacania składek ZUS.

Brak obowiązku wynika z faktu, że w świetle przepisów prawa przedsiębiorców osoba prowadząca działalność nierejestrowaną nie jest uznawana za przedsiębiorcę, a więc nie powstaje dla niej tytuł do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych.

Obowiązek opłacania składek ZUS pojawia się dopiero w momencie:

przekroczenia miesięcznego limitu przychodów (75% minimalnego wynagrodzenia),
zarejestrowania działalności gospodarczej w CEIDG.

Do tego czasu jedynym tytułem ubezpieczeniowym osoby prowadzącej działalność nierejestrowaną może być np. umowa o pracę, umowa zlecenia, status bezrobotnego lub ubezpieczenie dobrowolne.

Ile można zarobić bez podatku na działalności nierejestrowanej?

W działalności nierejestrowanej nie obowiązuje odrębny, specjalny limit „zarobku bez podatku”. Zasady opodatkowania określa ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 2265 z późn. zm.). Przychody z tej formy aktywności rozlicza się w zeznaniu rocznym PIT-36 jako przychody z innych źródeł (art. 20 ust. 1 ustawy o PIT), pomniejszone o koszty ich uzyskania.

Podatek dochodowy płaci się dopiero po przekroczeniu kwoty wolnej od podatku, która od 1 stycznia 2022 r. wynosi 30 000 zł rocznie. Oznacza to, że:

jeżeli roczny dochód (przychód pomniejszony o koszty) ze wszystkich źródeł opodatkowanych według skali podatkowej nie przekroczy 30 000 zł, podatek nie wystąpi,
jeśli dochód przekroczy tę kwotę, podatek liczony jest od nadwyżki ponad 30 000 zł, według stawki 12% w pierwszym progu podatkowym (do 120 000 zł dochodu rocznie).

Należy pamiętać, że limit przychodów dla działalności nierejestrowanej (75% minimalnego wynagrodzenia miesięcznie) jest odrębnym kryterium od kwoty wolnej od podatku. Możliwe jest więc, że przedsiębiorca w ogóle nie zapłaci podatku, mimo że co miesiąc osiąga maksymalny dopuszczalny przychód w tej formie działalności, jeśli roczny dochód mieści się w kwocie wolnej.

Jak rozliczyć PIT w działalności nierejestrowanej?

Rozliczenie podatku dochodowego w działalności nierejestrowanej odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 2265 z późn. zm.). Przychody z tej formy aktywności kwalifikowane są jako przychody z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.

W celu rozliczenia PIT w działalności nierejestrowanej należy wykonać 5 kroków:

Prowadzenie ewidencji sprzedaży – przez cały rok podatkowy należy dokumentować każdą transakcję, podając datę sprzedaży, wartość należności brutto, rodzaj sprzedanego towaru lub wykonanej usługi oraz formę płatności. Ewidencja nie ma ściśle określonego wzoru, ale powinna umożliwiać prawidłowe ustalenie wysokości przychodów.
Ustalenie przychodów rocznych – sumuje się wszystkie kwoty należne, nawet jeśli faktycznie nie zostały jeszcze otrzymane, pomniejszone o wartość zwróconych towarów, bonifikat i skont.
Ustalenie kosztów uzyskania przychodów – od przychodów odejmuje się koszty bezpośrednio związane z działalnością (np. zakup materiałów, surowców, narzędzi, opłaty za przesyłki, prowizje platform sprzedażowych). Należy posiadać dowody poniesienia kosztów (faktury, rachunki, potwierdzenia przelewów).
Wykazanie dochodu w zeznaniu rocznym – w formularzu PIT-36 w części D „Inne źródła” wpisuje się sumę przychodów oraz koszty ich uzyskania, co pozwala ustalić dochód.
Obliczenie podatku i złożenie zeznania – podatek dochodowy liczony jest według skali podatkowej: 12% do kwoty 120 000 zł dochodu rocznie oraz 32% od nadwyżki. Jeżeli dochód z działalności nierejestrowanej (łącznie z innymi dochodami opodatkowanymi skalą) nie przekroczy kwoty wolnej od podatku (30 000 zł rocznie), podatek nie wystąpi. Zeznanie składa się do 30 kwietnia roku następnego.

Prawidłowe rozliczenie PIT w działalności nierejestrowanej wymaga rzetelnego dokumentowania wszystkich przychodów i kosztów, co pozwala uniknąć sporów z organami podatkowymi i sankcji skarbowych.

Co warto wiedzieć o działalności nierejestrowanej?

Działalność nierejestrowana, mimo braku wpisu do CEIDG, wiąże się z szeregiem obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego, cywilnego i konsumenckiego. Do najważniejszych elementów, które należy znać, należą 4 kluczowe obszary:

Obowiązek wystawiania faktur i rachunków – na żądanie klienta (osoby fizycznej lub przedsiębiorcy) należy wystawić fakturę lub rachunek dokumentujący sprzedaż towaru lub wykonanie usługi.
Prowadzenie ewidencji sprzedaży – konieczne jest prowadzenie prostej ewidencji, w której zapisuje się datę transakcji, rodzaj sprzedanego towaru/usługi, wartość brutto i formę płatności.
Kasa fiskalna – obowiązek jej stosowania powstaje, jeśli działalność obejmuje sprzedaż towarów lub usług wymienionych w rozporządzeniu Ministra Finansów albo po przekroczeniu rocznego limitu obrotu na rzecz konsumentów, który obecnie wynosi 20 000 zł.
Kontrole i odpowiedzialność – mimo braku rejestracji w CEIDG, działalność nierejestrowana może być przedmiotem kontroli skarbowej, kontroli Inspekcji Handlowej lub innych organów (np. sanepidu w przypadku sprzedaży żywności).

Dodatkowo warto pamiętać, że w działalności nierejestrowanej nadal obowiązują przepisy dotyczące ochrony danych osobowych (RODO), oznaczenia towarów i usług oraz zakazu stosowania nieuczciwych praktyk rynkowych.

Czy działalność nierejestrowana ma obowiązek wystawiania faktur?

Tak, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.), osoba prowadząca działalność nierejestrowaną ma obowiązek wystawić fakturę:

każdemu podatnikowi VAT (w tym przedsiębiorcy zwolnionemu z VAT), dla którego wykonuje usługę lub sprzedaje towar,
konsumentowi, jeżeli ten zażąda wystawienia faktury – w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu sprzedaży (jeśli żądanie zgłoszono w tym samym miesiącu) lub w ciągu 15 dni od dnia zgłoszenia żądania (jeśli nastąpiło później).

Czy działalność nierejestrowana prowadzi ewidencje sprzedaży?

Tak, zgodnie z art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.) oraz art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.), osoba prowadząca działalność nierejestrowaną ma obowiązek prowadzenia uproszczonej ewidencji sprzedaży

Czy działalność nierejestrowana musi mieć kase fiskalną?

Co do zasady, osoba prowadząca działalność nierejestrowaną nie ma obowiązku posiadania kasy fiskalnej, jeśli korzysta ze zwolnienia z ewidencjonowania sprzedaży na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2023 r. poz. 2605). Zwolnienie to obejmuje podatników, u których roczny obrót na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekracza 20 000 zł brutto.

Czy działalność nierejestrowana podlega kontroli?

Tak, działalność nierejestrowana, mimo braku wpisu do CEIDG, może podlegać kontroli na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Zakres i rodzaj kontroli zależy od charakteru prowadzonej działalności oraz organu właściwego do jej przeprowadzenia.

W jakich okolicznościach działalność nierejestrowana przekształca się w JDG?

Działalność nierejestrowana przekształca się w jednoosobową działalność gospodarczą (JDG) w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.) w momencie spełnienia ustawowych przesłanek uznania, że przedsiębiorca rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej.

Zgodnie z przepisami, występują 3 główne sytuacje, w których taka transformacja jest obowiązkowa:

Przekroczenie miesięcznego limitu przychodów – gdy przychód należny z działalności w danym miesiącu przekroczy 75% minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w tym okresie.
Podjęcie działalności wymagającej rejestracji, koncesji lub wpisu do rejestru działalności regulowanej – np. przewozy taksówkowe, sprzedaż alkoholu, obrót lekami, działalność ochroniarska.
Dobrowolna decyzja przedsiębiorcy o rejestracji – możliwe jest przekształcenie działalności nierejestrowanej w JDG w dowolnym momencie, nawet jeśli limit przychodów nie został przekroczony,

Jak długo można prowadzić działalność nierejestrowaną?

Przepisy art. 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.) nie określają maksymalnego czasu trwania działalności nierejestrowanej. Oznacza to, że można ją prowadzić bezterminowo, pod warunkiem że przez cały okres spełniane są jednocześnie dwa ustawowe warunki dotyczące miesięcznego przychodu oraz braku wpisu do CEIDG w okresie ostatnich 60 miesięcy.

Jakie są trzy rodzaje działalności których nie trzeba rejestrować?

Oprócz działalności nierejestrowanej w rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.), istnieją szczególne formy aktywności zarobkowej, które na mocy odrębnych ustaw również nie wymagają rejestracji w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Są to 3 główne rodzaje działalności rolniczej i okołorolniczej:

Działalność agroturystyczna rolników
Rolnicza produkcja wina
Rolniczy handel detaliczny

Każda z powyższych form ma swoje szczegółowe warunki i limity produkcji lub sprzedaży, które należy spełnić, aby zachować zwolnienie z obowiązku rejestracji.

1. Działalność agroturystyczna rolników

Działalność agroturystyczna rolników to forma świadczenia usług polegająca na wynajmowaniu przez rolnika pokoi gościnnych w swoim gospodarstwie rolnym, wyłącznie osobom przebywającym na wypoczynku. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 2112 z późn. zm.), jeśli wynajem dotyczy maksymalnie 5 pokoi, nie wymaga to rejestracji działalności gospodarczej w CEIDG.

2. Rolnicza produkcja wina

Rolnicza produkcja wina to wyrób wina z winogron pochodzących wyłącznie z własnych upraw winorośli, prowadzonych w gospodarstwie rolnym. Zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami oraz organizacji rynku wina (Dz.U. z 2023 r. poz. 1628 z późn. zm.), rolnik wytwarzający do 100 hektolitrów wina rocznie nie ma obowiązku rejestracji działalności gospodarczej w CEIDG.

3. Rolniczy handel detaliczny

Rolniczy handel detaliczny (RHD) to sprzedaż konsumentom końcowym lub lokalnym sklepom i restauracjom produktów rolnych i przetworów pochodzących z własnego gospodarstwa rolnego. Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. z 2024 r. poz. 198 z późn. zm.) oraz przepisami ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. z 2023 r. poz. 1448 z późn. zm.), prowadzenie RHD nie wymaga rejestracji działalności gospodarczej, pod warunkiem spełnienia określonych limitów i wymogów sanitarnych.

Jakie jest 5 najważniejszych korzyści z działalności nierejestrowanej?

Do 5 najważniejszych korzyści związanych z prowadzeniem działalności nierejestrowanej należą:

Brak konieczności zgłoszenia do CEIDG
Brak opłat na obowiązkowe składki ubezpieczeniowe
Brak opłat zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku
Zwolnienie z płatności VAT
Uproszczona ewidencja sprzedaży

1. Brak konieczności zgłoszenia

W działalności nierejestrowanej nie ma obowiązku dokonywania wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.), można legalnie prowadzić drobną działalność zarobkową bez rejestracji.

2. Brak opłat na obowiązkowe składki ubezpieczenia

Osoba prowadząca działalność nierejestrowaną nie opłaca obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, ponieważ w świetle ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 497 z późn. zm.) nie jest traktowana jako przedsiębiorca.

3. Brak opłat zaliczek na podatek

W działalności nierejestrowanej nie ma obowiązku wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego. Zgodnie z ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 2265 z późn. zm.), przychody z tej formy aktywności rozlicza się jednorazowo w zeznaniu rocznym PIT-36 jako „przychody z innych źródeł”, pomniejszone o koszty ich uzyskania.

4. Zwolnienie z płatności podatku VAT

Działalność nierejestrowana w większości przypadków korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.), ponieważ roczny obrót tej działalności nie przekracza 200 000 zł. Zwolnienie to nie obowiązuje przy sprzedaży towarów lub usług wymienionych w ustawie jako objęte obowiązkiem rejestracji do VAT bez względu na wysokość obrotu.

5. Uproszczona ewidencja sprzedaży

W działalności nierejestrowanej obowiązuje prowadzenie uproszczonej ewidencji sprzedaży, której celem jest dokumentowanie wszystkich transakcji i kontrola miesięcznego przychodu. Zgodnie z art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.), ewidencja powinna zawierać co najmniej datę sprzedaży, wartość brutto, rodzaj towaru lub usługi oraz formę płatności, a jej forma (papierowa lub elektroniczna) jest dowolna, o ile zapewnia rzetelność danych.